Γίνε θαυμαστής στο FACEBOOK!   Bookmark and Share
Ράδιο Νεφέλη Live


Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου μια λειτουργική πάθηση που βασανίζει!!
Επιστημονικός Τύπος Επιστημονική Αρθρογραφία Τετάρτη, 9 Ιουνίου 2010

Το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, αποτελεί μια λειτουργική πάθηση του κατώτερου γαστρεντερικού σωλήνα (παχύ έντερο) η οποία μπορεί να προκαλέσει πληθώρα συμπτωμάτων στον ασθενή, ενίοτε αρκετά ενοχλητικών, ώστε να υπάρχει σημαντική επίπτωση στην καθημερινή ποιότητα της ζωής του.

 Τα πιο συνηθισμένα από αυτά τα συμπτώματα είναι το έντονο άλγος στο κατώτερο μέρος της κοιλιακής χώρας, ο μετεωρισμός και οι εναλλαγές επεισοδίων διάρροιας και δυσκοιλιότητας.

 Ένας στους πέντε Έλληνες, και κυρίως οι νεαρές γυναίκες περισσότερο από τους άνδρες, πάσχουν από αυτή τη λειτουργική πάθηση του παχέος εντέρου η οποία και αποτελεί την πιο συχνή αιτία επίσκεψης ενός ασθενούς στο γαστρεντερολόγο.

 Το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, αποτελεί μια λειτουργική πάθηση, πράγμα που σημαίνει πως αν και τα συμπτώματα που προκαλεί μπορεί να είναι πολύ ενοχλητικά, δεν αποτελεί τον ίδιο κίνδυνο για τη ζωή του ασθενούς που πάσχει από αυτό.

 Μέχρι σήμερα δεν είναι γνωστό τι προκαλεί το σύνδρομο αυτό και γιατί ορισμένοι ασθενείς είναι πιο ευάλωτοι σε αυτό από άλλους.

 Το μόνο που είναι αποδεχτό από όλους τους ερευνητές που έχουν ασχοληθεί κατά καιρούς με την πάθηση αυτή, είναι πως οι ασθενείς με ευερέθιστο έντερο έχουν, όπως άλλωστε αναφέρει και η ίδια ονομασία του συνδρόμου αυτού, μια υπερευαισθησία και υπέρ-αντιδραστικότητα από το παχύ τους έντερο σε ορισμένα πράγματα, όπως διάφορες τροφές και έντονο stress, με αποτέλεσμα τους έντονους σπασμούς του μυϊκού χιτώνα του εντέρου, που μπορεί να προκαλέσουν πόνο, μετεωρισμό, διάρροια ή δυσκοιλιότητα στον ασθενή που πάσχει από αυτό.

 Η διάγνωση του συνδρόμου του ευερέθιστου εντέρου, είναι μια διαδικασία δύσκολη και ενίοτε χρονοβόρα και δαπανηρή και αποτελεί μια διαδικασία εις άτοπον απαγωγή, καθώς δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο διαγνωστικό test ειδικό γι' αυτό το σύνδρομο, δυνατό να αποδείξει την παρουσία της πάθησης αυτής.

 Κατά συνέπεια ο ιατρός είναι υποχρεωμένος να υποβάλλει τον ασθενή σε μια σειρά εξετάσεων, για να αποδείξει την πιθανή ύπαρξη κάποιου αλλού οργανικού προβλήματος που θα μπορούσε να έχει τα ίδια συμπτώματα, με αυτά που έχει το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου.

 Μόνο όταν αυτά τα tests βγουν αρνητικά και αποδειχτεί ότι δεν υπάρχει οργανικό υπόβαθρο για τα συμπτώματα αυτά, τότε και μόνο τότε η διάγνωση του συνδρόμου του ευερέθιστου εντέρου είναι δυνατή και ασφαλής.

 Τα tests στα οποία θα πρέπει να υποβληθεί ένας ασθενής με συμπτώματα ευερέθιστου εντέρου για να ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία αποκλεισμού άλλων τυχόν οργανικών παθήσεων, είναι μια κολονοσκοπηση, ένας υπέρηχος άνω και κάτω κοιλιάς ή μια αξονική τομογραφία κοιλιάς, ένας πλήρης αιματολογικός έλεγχος που να περιλαμβάνει μια γενική αίματος, ένα βιοχημικό έλεγχο και εξετάσεις θυρεοειδούς, ένα γυναικολογικό έλεγχο αν ο ασθενής είναι γυναίκα και πιθανόν άλλες εξετάσεις, ανάλογα με την κάθε περίπτωση και πάντα κατά την κρίση του θεράποντος ιατρού.

 Όταν όλες αυτές οι εξετάσεις αποβούν αρνητικές, τότε ο ιατρός μπορεί με αρκετή ασφάλεια να ονομάσει τα συμπτώματα του ασθενούς σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, αν αυτά συμβαδίζουν με συγκεκριμένα κριτήρια που έχουν καθιερωθεί από την Αμερικανική Γαστρεντερολογική Εταιρεία και είναι τα εξής:

 Α. Άλγος κατώτερης κοιλιακής χώρας, για τουλάχιστον 12 εβδομάδες τους τελευταίους 12 μήνες, χωρίς να είναι υποχρεωτικό αυτές οι 12 εβδομάδες να είναι συνεχόμενες, όσον αφορά τον πόνο.

 Β. Το κοιλιακό άλγος θα πρέπει να έχει δυο εκ των εξής τριών χαρακτηριστικών:

1ον Καλυτερεύει μετά από κάθε κένωση.

2ον Επηρεάζει όταν υφίσταται, τη συχνότητα με την οποίαν ο ασθενής χρησιμοποιεί την τουαλέτα για να αφοδεύσει.

3ον Επηρεάζει όταν υφίσταται, τη σύσταση και το σχήμα των κοπράνων του ασθενούς.

 Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει ικανοποιητική θεραπεία για το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, καθώς η αιτιολογία και ο φυσιοπαθολογικός μηχανισμός της πάθησης αυτής είναι άγνωστος.

 Υπάρχουν όμως αρκετά πράγματα που μπορούν να γίνουν για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων του ασθενούς, ανάλογα πάντοτε την κάθε περίπτωση.

Η δίαιτα αποτελεί ένα μεγάλο, ίσως και το σημαντικότερο κομμάτι της συμπτωματικής αντιμετώπισης της πάθησης αυτής και πολλοί ιατροί αλλά και οι ίδιοι οι ασθενής μερικές φορές, δεν δίνουν την απαραίτητη βαρύτητα σε αυτό το κομμάτι της θεραπείας του ευερέθιστου εντέρου.

 Σε γενικές γραμμές και αντίθετα με την κοινή πρακτική και την τάση που έχουν και οι ίδιοι οι ασθενείς (αυτοί που πάσχουν από δυσκοιλιότητα, κυρίως στα πλαίσια αυτού του συνδρόμου) οι τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες και γαστροκινητικές ουσίες, όπως ο καφές και τα ερεθιστικά καθαρκτικά είναι ότι χειρότερο και θα πρέπει να αποφεύγονται.

 Ο ασθενής θα πρέπει να ανακαλύψει από μόνος του και σε συνεργασία και καθοδήγηση πάντα από τον ιατρό του, ποιές τροφές είναι αυτές που του προκαλούν τα κυριότερα από τα συμπτώματα του και να τα αποβάλει από τη διατροφή του.

 Ο ιατρός θα πρέπει να εξατομικεύει κάθε φορά κάθε περιστατικό και ανάλογα να δίνει τα κατάλληλα φάρμακα που τις περισσότερες φορές είναι πολύ διαφορετικά από ασθενή σε ασθενή.

 Το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, είναι μια δύσκολη και δυσάρεστη κατάσταση, που μπορεί να αποβεί αρκετά ψυχοφθόρα τόσο για τον ασθενή όσο και για το θεράποντα ιατρό του.

 Η καλή συνεργασία όμως, η επιμονή και υπομονή και το χτίσιμο μιας σχέσης εμπιστοσύνης ανάμεσα στον παθόντα και τον ιατρό του, είναι στοιχεία που μπορούν να κάνουν τη διαφορά μεταξύ καλής ή κακής ποιότητας ζωής του ασθενούς.

Χρήσιμες πληροφορίες για τον ασθενή

Γιατί φουσκώνουμε
Στις περισσότερες γυναίκες το φούσκωμα εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της έμμηνου ρύσης.

Δύο εβδομάδες πριν ξεκινήσει η περίοδος, αυξάνονται οι ορμόνες όπως η προγεστερόνη, τα επίπεδα οιστρογόνων και η προσταγλανδίνη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ελαττώνεται η πέψη και  να προκαλείτε κατακράτηση υγρών το οποίο έχει  ως αποτέλεσμα το φούσκωμα.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, η αργή πέψη των τροφών, προκαλεί αρκετές φορές δυσκοιλιότητα. Παρακάτω ακολουθούν κάποιες συμβουλές που θα σας βοηθήσουν να  μειώσετε ή να σταματήσετε το φούσκωμα.

1. Πίνετε αρκετό νερό. Ναι , παρόλο που γίνετε κατακράτηση υγρών. Το νερό καθαρίζει τον οργανισμό σας και βοηθάει στην κινητικότητα των οργάνων το οποίο βοηθάει ειδικά όταν έχετε συμπτώματα δυσκοιλιότητας. Επίσης, τρώτε αρκετά φρούτα και λαχανικά μιας και περιέχουν σχεδόν 80-90 τις εκατό νερό.

2. Αποφεύγετε το αλάτι. Κόψτε το αλάτι, ειδικά την εβδομάδα πριν την περίοδό σας γιατί το αλάτι κάνει κατακράτηση υγρών.
3. Το ασβέστιο κάνει καλό. Έρευνες έχουν δείξει πως η κατανάλωση 1000 mg ασβεστίου την ημέρα,(καταναλώνοντας άπαχα ή χαμηλής λιποπεριεκτικότητας γαλακτοκομικά προϊόντα) βοηθάει στην καταπολέμηση του φουσκώματος. Το ασβέστιο βοηθάει γιατί απορροφάει το περισσευούμενο νερό στο έντερο.

4. Αυξήστε την κατανάλωση φυτικών ινών. Οι φυτικές ίνες αποτρέπουν τη δυσκοιλιότητα, βοηθώντας την καλή λειτουργία του εντέρου. Οι γυναίκες χρειάζονται τουλάχιστον 25 γρ. φυτικών ινών την ημέρα, όταν έρευνες δείχνουν ότι οι περισσότεροι άνθρωποι λαμβάνουν σχεδόν τις μισές. Καλές πηγές φυτικών ινών είναι τα δημητριακά ολικής αλέσεως, οι φράουλες, τα αποξηραμένα βερίκοκα και δαμάσκηνα. Εάν όμως το παρακάνετε θα αισθάνεστε περισσότερο φουσκωμένοι από ποτέ. Προσθέστε σταδιακά φυτικές ίνες και αυξήστε την κατανάλωση νερού στη διατροφή σας έτσι ώστε να εξοικειωθεί ο οργανισμός σας στην επεξεργασία τους.

5. Μην μασάτε τσίχλες. Έρευνες έχουν δείξει ότι το μάσημα τσίχλας προκαλεί πρήξιμο στο στομάχι. Αυτό συμβαίνει γιατί μασώντας τσίχλα, απορροφάτε μεγαλύτερη ποσότητα αέρα η οποία πηγαίνει στο στομάχι. Επίσης, μασώντας τσίχλα χωρίς ζάχαρη η οποία περιέχει γλυκαντικά υποκατάστατα, προκαλείται επίσης φούσκωμα, γιατί ο οργανισμός δεν μπορεί να επεξεργαστεί γρήγορα τις επεξεργασμένες αυτές ουσίες, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται αέρια.

6. Άσκηση. Ένα περπάτημα μπορεί να βοηθήσει στην εξαφάνιση του φουσκώματος μέσα σε 10-15 λεπτά. Η άσκηση βοηθάει τα αέρια να περάσουν στον πεπτικό σωλήνα πιο γρήγορα, και έτσι αισθάνεστε καλύτερα πιο γρήγορα. Η αεροβική γυμναστική δεν θα σταματήσει το φούσκωμα για πάντα αλλά η επίπεδη κοιλιά θα σας κάνει να αισθάνεστε καλύτερα όταν έχετε φούσκωμα.

7. Διαχωρισμός γαλακτοκομικών. Τα γαλακτοκομικά προϊόντα όπως το γάλα και το γιαούρτι μπορούν να προκαλέσουν φούσκωμα γιατί τείνουν να προκαλούν αέρια σε αρκετούς ανθρώπους. Μπορείτε να αρχίσετε να εκπαιδεύεται τον οργανισμό σας να ανέχεται τα γαλακτοκομικά καταναλώνοντας σταδιακά μικρές ποσότητες και αυξάνοντάς τις στην πορεία. Εάν δεν βλέπετε διαφορά, δοκιμάστε τα τρόφιμα χωρίς λακτόζη.

8. Ελέγξτε τα φάρμακά σας.  Πολλά φάρμακα που δίνονται χωρίς συνταγή γιατρού όπως αντισταμινικά, συμπληρώματα σιδήρου, αντικαταθλιπτικά ακόμα και συμπληρώματα ασβεστίου, μπορούν να προκαλέσουν δυσκοιλιότητα και φούσκωμα, ειδικά όταν τα παίρνετε για πρώτη φορά. Θα πρέπει να συζητήσετε με το γιατρό σας για τα συμπτώματα που μπορεί να παρουσιάσει κάποιο φάρμακο.

9. Πίνετε τσάι. Έρευνες έχουν δείξει πως το τσάι από μάραθο -  βότανο fennel είναι αποτελεσματικό για την αντιμετώπιση των αερίων και του φουσκώματος ηρεμώντας και ανακουφίζοντας το έντερο. Είναι ιδιαιτέρως καλό για ανθρώπου που αντιμετωπίζουν  σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου.

10. Καταναλώνετε πικρά βότανα. Δεν θα είναι ευχάριστο – δεν έχουν ωραία γεύση-αλλά έρευνες δείχνουν ότι τα πικρά βότανα βοηθάνε στην αντιμετώπιση της “κακής” χώνεψης, άλλη μια αιτία του φουσκώματος, εάν καταναλώνεται ένα κουταλάκι του γλυκού σε νερό, πριν από το κύριο γεύμα κάθε ημέρα(συμβουλευτείτε τον ιατρό σας ή τον διαιτολόγο σας). Πικρά βότανα είναι τα : Aloe Vera και η Echinacea.

Άλλοι λόγοι φουσκώματος

Έρευνες έχουν δείξει ότι η αλλαγή ή η διακοπή της χρήσης αντισυλληπτικών χαπιών μπορεί να προκαλεί φούσκωμα σε κάποιες  γυναίκες. Παρόλα αυτά το φούσκωμα υποχωρεί η μειώνεται μετά από λίγους μήνες. Επίσης η διακύμανση των ορμονών κατά την περίοδο της εμμηνόπαυσης μπορεί να προκαλέσουν κατακράτηση υγρών και φούσκωμα.
Το φούσκωμα είναι πολύ κοινό στις γυναίκες, αλλά όταν έχετε παρατεταμένο και επίμονο φούσκωμα, θα πρέπει να πάτε στο γιατρό σας.

Αντιμετωπίστε τη δυσκοιλιότητα

Πώς δημιουργείται η διαταραχή των κενώσεων και ποιος ο ρόλος της διατροφής. Πώς ο σύγχρονός τρόπος ζωής με τους έντονους ρυθμούς επιτείνει το πρόβλημα. Ψυχολογικοί παράγοντες, όπως το άγχος ή η κατάθλιψη, η έλλειψη γυμναστικής ή εν γένει σωματικής δραστηριότητας, παίζουν καθοριστικό ρόλο.

Η τροφή που προσλαμβάνουμε οδεύει από το στόμα στο στομάχι, απ' όπου μεταφέρεται σταδιακά στο λεπτό έντερο για να γίνει η απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών. Το συνολικό μήκος του εντερικού σωλήνα του ανθρώπου είναι περίπου 7,5 μέτρα, από τα οποία το τελευταίο 20% αντιστοιχεί στο παχύ έντερο. Το τελευταίο τμήμα του παχέος εντέρου ονομάζεται ορθόν. Η κίνηση του περιεχομένου του εντέρου κατά μήκος του εντερικού σωλήνα γίνεται με τις περισταλτικές κινήσεις, δηλαδή διαδοχικές συσφίγξεις, που προωθούν σταδιακά το εντερικό περιεχόμενο. Το άπεπτο υπόλειμμα των τροφών μείον το νερό που επαναπορροφείται μερικώς στο έντερο, αποτελούν τα κόπρανα που πρόκειται, τελικώς, να αποβληθούν. Το βάρος των κοπράνων που αποβάλλονται καθημερινά είναι 100 γρ. - 200 γρ., περισσότερο από το 50% των οποίων είναι νερό. Μεταβολές στην ταχύτητα των πε-ρισταλτικών κινήσεων, στην απομένουσα ποσότητα νερού ή στο άπεπτο υπόλειμμα, επηρεάζουν την εντερική λειτουργία και μπορεί να προκαλέσουν δυσκοιλιότητα.

Δεν είναι θέμα συχνότητας
Η δυσκοιλιότητα αποτελεί διαταραχή των κενώσεων. Ο ορισμός της, ωστόσο, δεν είναι εύκολη υπόθεση, δεδομένου ότι η έννοια του «φυσιολογικού» ως προς τις κενώσεις ποικίλλει ευρέως στον πληθυσμό των υγιών ατόμων. Για έναν άνθρωπο οι τρεις κενώσεις την εβδομάδα μπορεί να είναι φυσιολογικές, όταν για άλλον ο αριθμός μπορεί να είναι τρεις κενώσεις την ημέρα. Πέρα από τον αριθμό των κενώσεων, σημασία έχει η παρουσία σκληρών κοπράνων, που κάνουν την αφόδευση δύσκολη και επίπονη. Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο κι αν οι κενώσεις είναι λιγότερες από τρεις την εβδομάδα, τότε μιλάμε σίγουρα για δυσκοιλιότητα. Σε πολλές περιπτώσεις, η δυσκοιλιότητα συνοδεύεται από ενοχλήματα στην κοιλιά, φούσκωμα και αίσθημα δυσφορίας.

Είναι λάθος να θεωρούμε ότι η καθημερινή κένωση είναι απαραίτητη για τη φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού. Μία τέτοια εσφαλμένη άποψη μπορεί να οδηγήσει σε συστηματική λήψη καθαρτικών και σε πραγματική πλέον δυσκοιλιότητα, δεδομένου ότι οι κενώσεις εξαρτώνται πια από τη λήψη του καθαρτικού: το έντερο «αδρανεί». Αντιθέτως, μεγάλη σημασία πρέπει να δίνεται στην αλλαγή της συχνότητας των κενώσεων που αφορούν το ίδιο άτομο, π.χ. κάποιος με καθημερινή προηγουμένως κένωση που τώρα παρουσιάζει κένωση κάθε 3 ημέρες. Ή, ακόμα, όταν εμφανίζεται αλλαγή στη σύσταση των κενώσεων, π.χ. ενώ προηγουμένως είχε σκληρά κόπρανα κάθε 2 ημέρες τώρα αναφέρονται καθημερινά διαρροϊκές κενώσεις. Τέτοιες αλλαγές πρέπει οπωσδήποτε να αναφέρονται στο γιατρό, προκειμένου να ελεγχθεί το έντερο για την πιθανότητα προβλήματος πολύ πιο σημαντικού από τη δυσκοιλιότητα.

Ο ρόλος της διατροφής

Αλλαγή των διατροφικών συνηθειών, τροφές χωρίς άπεπτο υπόλειμμα (π.χ. κρεατικά, ζυμαρικά), αλλαγή διαμονής, εργασιακές μεταβολές, μπορούν να μεταβάλουν το ρυθμό των κενώσεων. Επίσης, κοινωνικές υποχρεώσεις που αναγκάζουν σε αναβολή της κένωσης οδηγούν σε «κακή εκπαίδευση» του εντέρου και εγκατάσταση δυσκοιλιότητας. Ψυχολογικοί παράγοντες, όπως το άγχος ή η κατάθλιψη, η έλλειψη γυμναστικής ή εν γένει σωματικής δραστηριότητας, σε συνδυασμό με ανεπαρκή λήψη υγρών, επηρεάζουν σημαντικά την κινητικότητα του εντέρου. Η διατροφή παίζει βασικό ρόλο. Ετσι, ο εμπλουτισμός της δίαιτας με άφθονες φυτικές ίνες που περιλαμβάνονται σε φρούτα και λαχανικά, δημητριακά και ψωμί ολικής αλέσεως, λήψη άφθονου νερού και φυσικών χυμών, ελαιολάδου και όχι των συνήθων κορεσμένων λιπαρών, είναι απλά αλλά σημαντικά μέτρα πρόληψης και θεραπείας της δυσκοιλιότητας, όπως θα δούμε παρακάτω. Σημαντικός είναι και ο ρόλος της επαρκούς πρόσληψης υγρών. Για γενικότερους λόγους κι όχι μόνο για τη δυσκοιλιότητα, θα πρέπει να πίνετε 1,5 λίτρα νερό την ημέρα ή 8 ποτήρια.

Μήπως φταίει κάποιο φάρμακο;
Αν οι διατροφικές σας συνήθειες δεν έχουν αλλάξει σημαντικά και η δυσκοιλιότητα εμφανίστηκε λίγο μετά την έναρξη λήψης κάποιου φαρμάκου, συζητήστε το με το γιατρό σας. Υπάρχουν αρκετά φάρμακα που μπορεί να επηρεάσουν την κινητικότητα του εντέρου και άλλες φυσιολογικές παραμέτρους, οδηγώντας τελικώς σε δυσκοιλιότητα. Παραδείγματα τέτοιων φαρμάκων είναι ορισμένα αντιπαρκινσονικά, αντικαταθλιπτικά, αντιυπερτασικά, αντιισταμινικά (χρησιμοποιούνται στις αλλεργικές παθήσεις) και άλλα. Αν παίρνετε κάποιο φάρμακο που πιστεύετε ότι συνδέεται με την εμφάνιση δυσκοιλιότητας, φυσικά δεν πρέπει να το διακόψετε! Συμβουλευθείτε το γιατρό σας.

Εκπαιδεύοντας το έντερο
Σημαντικό ρόλο στην καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας, εκτός από τις μεταβολές στη διατροφή, παίζει και η «εκπαίδευση» του εντέρου. Για το σκοπό αυτόν ο πάσχων πρέπει να επισκέπτεται την τουαλέτα κάθε πρωί, περίπου την ίδια ώρα, και να μένει εκεί αρκετό χρόνο (10-15 λεπτά), ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Σταδιακά, το έντερο θα εκπαιδευθεί να δρα «στην ώρα του». Ωστόσο, θα πρέπει προφανώς να γίνεται σεβαστή η τάση του εντέρου προς αφόδευση, έστω κι αν αιφνιδιάζει: συχνές «αναβολές» θα οδηγήσουν σίγουρα σε δυσκοιλιότητα.

Στην εκπαίδευση του εντέρου συμβάλλει και η άσκηση των κοιλιακών. Οι ασκήσεις κοιλιακών θεωρούνται πολύ ευεργετικές, δεδομένου ότι προκαλούν σύσφιγξη των μυών του κοιλιακού τοιχώματος κι έτσι ασκούν μηχανική πίεση στο έντερο και αποτελεσματικότερη προώθηση του περιεχομένου του κατά την αφόδευση.

Πρακτικά, το τρίπτυχο φυτικές ίνες - νερό - εκπαίδευση του εντέρου είναι το «κλειδί» στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας.

Πότε ανησυχούμε περισσότερο
Πέρα όμως από τις λειτουργικές αιτίες δυσκοιλιότητας που προαναφέρθηκαν και που αποτελούν μάλλον και την πλειονότητα των περιπτώσεων, υπάρχουν και ορισμένες λιγότερο ή περισσότερο σοβαρές παθολογικές καταστάσεις που εκδηλώνονται με δυσκοιλιότητα. Τα πιο συχνά αίτια είναι επώδυνες παθήσεις της περιοχής του ορθού, παθήσεις που προκαλούν στένωση ή απόφραξη του παχέος εντέρου και παθήσεις που προκαλούν μείωση της κινητικότητας του εντέρου. 

Στις επώδυνες παθήσεις περιλαμβάνονται ραγάδες, αιμορροΐδες και περιεδρικά αποστήματα και συρίγγια. Κατά την αφόδευση προκαλείται πόνος, ο οποίος αναγκάζει τον άρρωστο να αποφεύγει τις συχνές κενώσεις. Αυτή η ηθελημένη αναστολή των κενώσεων προς αποφυγήν του πόνου οδηγεί στην εγκατάσταση επίμονης δυσκοιλιότητας. Σπασμολυτικά για την ανακούφιση του πόνου και τοπικά αναισθητικά υπό μορφήν αλοιφής μπορούν να βελτιώσουν την κατάσταση. 

Από τις παθήσεις που προκαλούν στένωση ή απόφραξη του παχέος εντέρου τα συχνότερα είναι ο καρκίνος του παχέος εντέρου και η εκκολπωμάτωση. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η αλλαγή του χαρακτήρα των κενώσεων γιατί θέτει υποψία καρκινώματος παχέος εντέρου. Σε άτομο με τακτικές κενώσεις η εμφάνιση προοδευτικά επιδεινούμενης δυσκοιλιότητας που μπορεί να συνοδεύεται από την ύπαρξη νωπού ή αλλοιωμένου αίματος στα κόπρανα, είναι ιδιαίτερα ύποπτα σημεία. 

Περίπου ίδια συμπτώματα μπορεί να παρουσιάζει η εκκολπωμάτωση, που είναι συχνότερη σε άτομα ηλικίας άνω των 50 ετών και εμφανίζεται σε περιπτώσεις έντονης δυσκοιλιότητας, λόγω ύπαρξης αυξημένων πιέσεων μέσα στο έντερο. Υπό την επίδραση των αυξημένων αυτών ενδοαυλικών πιέσεων, ο χιτώνας του παχέος εντέρου υποχωρεί κατά τόπους και εμφανίζει προεκβολές σαν «σακουλάκια» που αποτελούντα εκκολπώματα.

Η «σπαστική κολίτιδα»
Μια ιδιαίτερη κατάσταση που εκδηλώνεται συνήθως με χρόνια υποτροπιάζουσα διάρροια, αλλά μπορεί να υπερέχει και η δυσκοιλιότητα, είναι το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου (γνωστό και ως «σπαστική κολίτιδα»). Το σύνδρομο αυτό εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες, συχνότερα όμως στις νεαρές γυναίκες. Συνήθως, ενώ ο πάσχων αποβάλλει σχηματισμένα κόπρανα, μπορεί να εμφανίσει ξαφνικά διαρροϊκές κενώσεις, αποβολή αερίων, κοιλιακό πόνο και μετεωρισμό («φούσκωμα»). Άλλοτε πάλι παρατηρείται έντονη δυσκοιλιότητα, μετεωρισμός και πόνος που ανακουφίζεται παροδικά με την αποβολή αερίων. Όλα αυτά χειροτερεύουν υπό συνθήκες στρες και, συνήθως, βελτιώνονται τη νύχτα. Ωστόσο, απαιτείται αποκλεισμός της ύπαρξης οργανικών παθήσεων για να αποδοθούν τα συμπτώματα σε σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου.

Συμπερασματικά, η δυσκοιλιότητα ταλαιπωρεί μεγάλο μέρος του πληθυσμού και αποτελεί και αυτή μέρος του τμήματος που πληρώνει ο σύγχρονος άνθρωπος με τους έντονους ρυθμούς ζωής, την αλλαγή των διατροφικών συνηθειών και τον ελάχιστο χρόνο που αφιερώνει ουσιαστικά στον εαυτό του. 

 

 

 

Ακολουθούν 1 σχόλια. Μπορείτε να προσθέσετε σχόλια στο κάτω μέρος της σελίδας.
Ο χρήστης marianna είπε στις 23/Οκτωβρίου/2010 10:44:02:
ΣΕΕ ΜΙΣΤΙΡΙΑ ΝΟΣΟ
Το όνομά σας  
Τα σχόλιά σας (Όχι HTML):