Δια γυμνού οφθαλμού.

"Πριν βγάλουμε συμπεράσματα για έναν άνθρωπο που γνωρίζουμε, ας σταθούμε λίγο να σκεφτούμε λίγο τι μπορεί να έχει μέσα του ..."

Βρισκόμαστε ανάμεσα σε ανθρώπους ή καλύτερα συν..Ανθρώπους. Είμαστε εμείς και το περιβάλλον που μας περιβάλλει. Η αλληλεπίδραση είναι το επόμενο βήμα. Χιλιάδες όροφοι σε μια πόλη καταγράφουν τα σχέδια της πολεοδομίας κλείνουν μέσα τους εμάς και τους συνανθρώπους μας. Λέμε καλημέρα στην πόρτα κάθε πρωί…Παίρνουμε τον ίδιο ανελκυστήρα που στις "καινούργιες" πολυκατοικίες κουτιά υπάρχει και μηχανισμός που αναπαράγει μουσικά κομμάτια. Μπαίνει το πρωί αγχωμένος στο ασανσέρ με τον συγκάτοικο σου για να πας στο ισόγειο κι ακούς το κομμάτι "Μίλα μου..Ναι μίλα μου"…Κι όμως εσύ άντε να του πεις μια ξερή…Καλημέρα κι αυτή με το ζόρι.

Θυμόμαστε ότι υπάρχουν κι άλλοι να μοιραστούμε μαζί τους πράγματα όταν φτάνει ο χειμώνας και πρέπει να βάλουμε πετρέλαιο…"Ρεφενίζοντας και μη αμαρτάνοντας."

Τελικά είμαστε πολλοί ή μόνοι μας; Μπορούμε να μοιραστούμε ή απλά μοιραζόμαστε όταν  παραστεί ανάγκη από ανυπέρβλητες δυσκολίες;

Τι είναι αυτό που μας κλείνει μέσα μας; Η οικονομική κρίση; Ψέματα! Είδαμε κι όταν υπήρχε άφθονο το χρήμα…Ο καθένας έμπαινε στο δικό το καινούργιο αυτοκίνητο με το γυαλί ηλίου κι απλά κοίταζε να δει αν τον βλέπουν οι γείτονες…

Χάθηκε ο σκοπός. Οι σύγχρονες κοινωνίες μας τα προσφέρουν όλα από απόσταση. Από το έτοιμο φαγητό…Μέχρι και την εικονική φιλία μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Δικτύωση ναι υπάρχει άφθονη να την έχεις και "καβάτζα" όμως κοινωνική; Υπάρχει κοινωνική αλληλεπίδραση;

Αν το φαγητό που  παραγγείλαμε έρθει έγκαιρα και μας ικανοποιεί η τιμή και η ποσότητα … Αν το νερό και το γλύκισμα συμπεριλαμβάνεται στην τιμή του καφέ που μας έφερε άμεσα ο "ντελιβεράς"….Τότε όλα καλά όλα ανθηρά. Το τίμημα; Χάσαμε την επαφή με το χώρο της ταβέρνας της καφετέριας…Και κυρίως χάνουμε την ευκαιρία να δημιουργούμε επαφές ρεαλιστικές…

Τρώμε το φαγητό ή πίνουμε τον καφέ μας…Με ταυτόχρονο "τσατάρισμα", "ποστάρισμα", "τρολάρισμα"…Στα μέσα που μας βγάζουν μέσα…Από την ρεαλιστική κοινωνία. Την κοινωνία της επαφής μέσω της συμμετοχής μας σε δραστηριότητες…Σε συλλόγους...Στα κοινά.

Βλέπουμε υπάρχει η αναγγελία μια εκδήλωση στο διαδίκτυο να υπάρχουν αρκετά "λαικ". Στην παρουσίαση…Υπάρχουν ελάχιστοι…!

Τι σημαίνει αυτό; Κακομάθαμε στο γρήγορο στο "τσακ-μπαμ" και χάσαμε το δύσκολο το σταδιακό το όμορφο…Αυτό που μας ενώνει με την κοινωνία ρεαλιστικά κι όχι εξ αποστάσεως….

Πώς μπορούμε να μαντέψουμε τι μπορεί να κρύβει μέσα του ένας άνθρωπος όταν η ανθρώπινη επαφή πραγματοποιείται με το "Πάτημα ενός κουμπιού";

Αυτό μόνο οι ειδικοί της ηλεκτρονικής προπαγάνδας μπορεί να το καταφέρουν…Να κοιτάξουν ότι το παγόβουνο συνεχίζει και κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας κι ας μην γίνεται ορατό δια γυμνού οφθαλμού.

Γιώργος Μουταφίδης.

 

 

Αναζήτηση

Ακούστε ζωντανά

Παρακολουθήστε ζωντανά

Skype

Ενδιαφέρουσες ιστοσελίδες

LegetøjBabytilbehørLegetøj og Børnetøj