Αγάπη μου καμένη μπαταρία μου.

Δεν είναι έτσι η αγάπη… Δεν είναι το  μπουκέτο με τα κόκκινα τριαντάφυλλα, δεν είναι το κουτάκι με το κόσμημα ή το ρολόι που πάει ασορτί με τα κόκκινα τριαντάφυλλα, ούτε αυτό το στερεότυπο σ’ αγαπώ…Αυτά για σένα Λουκία ή Αγαθοκλή!

Και μετά στην πρώτη δύσκολη ή στο πρώτο σταυροδρόμι της ζωής ούτε κόσμημα ούτε ρολόι…Και τα ‘’μπινελίκια’’ ν’ αρχίζουν να κάνουν την δική τους επικίνδυνη κι επώδυνη διαδρομή. Στα αυτιά φίλων και κοντινών.

Αμ δε γι’ αυτούς, που μπλέκουν και τον έρωτα με την αγάπη και τα κάνουν αχταρμά; Η κοιμωμένη του Χαλεπά σε δέκα χιλιάδες αντίτυπα.

Αυτό είναι σοβαρό ρε φίλε σου λέει ο άλλος ή η άλλη ,δεν ήταν μια απλή…Ξεπέτα. Άσχετα αν για ξεπέτα πήγαινε όμως ο έρωτας σημάδεψε σωστά…Την ώρα του ξεπετάγματος.

Η αγάπη είναι μια και ποτέ δεν τελειώνει. Ο έρωτας που μετά από πολλά χρόνια δοκιμασιών μετεξελίσσεται σε αγάπη, η έλξη που μετεξελίσσεται σε άγγιγμα αγάπης ανάμεσα στους εφήβους που κάνουν όνειρα στο σκαλοπάτι του πάρκου ή της διπλανής πολυκατοικίας.

Αγαπάς όταν δεν κάνεις ανταλλαγή δώρων και νομίζεις πως δίπλα σου έχεις το ομορφότερο δώρο που είχες ποτέ.